Seçilmiş bir yalnızlık olsun ya da olmasın, yalnızlıkta insanı değerli kılan, soylu bir taraf var.
Yalnız insan geçmişine bakabilir, geçmişinden acı duyabilir, kederlenebilir ama bakabilir. Oysa terk edilmişliğin soylu bir yanı yok. Acınası bir durum, sen istediğin halde
istenmemek.
Yine de uzakta bile olsa, Sanem'in varlığı hayatımın
bu son aşamasına okyanus kadar derin bir anlam veriyor.
Benim için derin. Yaşadığımız şeyin Sanem için derinliğinden emin değilim.
Hayatını ipi kopmuş, başıboş bir uçurtmaya benzetiyordu.
"Yine de başarılı olduğum söylenemez," dedi, "peşimi bırakmış değiller, kopardığımı sandığım her bağ hâlâ arkamdan geliyor ya da ben bırakamıyorum, koparsam
da durup durup yeniden bağlıyorum."