Bahoz

adın geçtiğinde susmasını öğrenecektim güya. her cama kan üfleyip ortancaların sabrıyla bakacaktım dünyaya. sesimi kimin kalbinde düşürdüğümü unutacak uğrun uğrun giden rüzgâra katılacaktım güya. olmadı! sürdükçe zaman yemin düşürdüğüm kelimeler de döndü sırtını bana. sesimde hüzün evleri dudaklarımda kuyu: bir kayaya yaslanıp boz bulanık bir sudan içtim: ölüm içtim ölüm içtim ölüm içtim yarıldı dünya duymadın mı sevgilim? ayrılık provaları.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İnsanlar ölen kendi yakınları değilse ölümün, doğum kadar sıradan bir vaka olduğuna inanır gibi davranıyorlardı.
Sayfa 45·Kitabı okudu