Avrupa kıtası geneli ve Japonya gibi ülkeler senede ortalama 10-15 kitap okurken bu oran(veya buna yakın bi orandı emin değilim) günümüzde Türkiye'de 5 kişiye 1 kitap olarak çıkıyor. İçler acısı durum, Türkiyem.
Yabancı gelişmiş ülkelere oranla basılan kitap sayısı adedi de bir hayli düşük.
Öncelikle kitap müko. Üzerinde ilköğretimden başlamak üzere(9yaş ve üstü)lise sona kadar yaş gruplarına önerilen kitap listeleri var. Sonra sinema ve televizyonun kitabın yerini alamayacağı söyleniyor. O pasaj çok güzeldi. Ki bencede öyle sinema hiçbir zaman kitabın yerini tutmaz alamaz. Ama yazımın 'devamını oku' kısmına hiçbirinizin tıklamamsından anlıyoruz ki Türkiye'de kitap okuma alışkanlığı sıfır.
Şimdi altın değerindeki alıntılar. Mutlaka oku Türkiye'm sonra bir gecede cahil kaldık deme! :
Eğitilmiş nüfus arttıkça "okuyan" nüfus azalıyor.
Demek ki eğitim sistemi sorunlu.
Devlet kitaba yasakçı hatta dönem dönem düşmanca yaklaşıyor.
Aileler "ders dışı kitap" okumayı engelliyor.
Televizyonlar da tam bir aptal kutusu gibi, "yarışmacılara" anasının adını soruyor.
Okuyanlar okuduklarını paylaşamıyor, giderek yalnızlaşıyor.
Christopher Morley(1890-1917)şöyle yazar: Bir insana kitap sattığınız zaman, ona yalnızca, kağıt, mürekkep, zamk ve cilt satmış olmazsınız, o insana yeni bir hayat satmış olursunuz.
"Kitaplar, ömür boyu yanı başımda elimin altındadır. Yaşlılığımda ve yalnızlığımda avuturlar beni. Sıkıntılı bir avareliğin baskısından kurtarır, hoşlanmadığım kişilerin havasından dilediğim zaman ayırıverirler beni. Fazla ağır basmadıkları, gücümü aşmakdıkları zaman acımı törpülerler. Rahatımı kaçıran bir saplantılı başımdan atmak için kitaplara başvurmaktan iyisi yoktur; hemen beni kendilerine çeker, içimdekinden uzaklaştırılan... İnsan hayatı denen bu yolculukta benim bulduğum
Türkiye'de Okuma AlışkanlığıFerhat Özen · Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları · 20011 okunma