Sevde Yavuz
@chrysodes
*ೃ༄ ⋆.ೃ࿔*:･
When in eternal lines to time thou grow’st.
So long as men can breathe or eyes can see,
So long lives this, and this gives life to thee.
open.spotify.com/user/31g4clextt...
Godric's Hollow
5 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Bir insana vazgeçilmez olduğunu hissettirirseniz ilk vazgeçeceği insan siz olursunuz.
–Sigmund Freud
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yokmuşsunuz ya da yükmüşsünüz gibi hissettiren bütün hayatlardan sessizce çıkın çünkü her zaman gemiler batmaz, bazen de sular çekilir.
–Jean Louis Fournier
“Kaybolmak isterim şehirler arkasında,
sesten gölgeden arzulardan uzak.
Alnımda bir söz dalgası gibi şafak
Kaybolmak isterim şehirler arkasında.
Kaybolmak isterim, kaybolan yıllarım gibi;
İçimde tabiattan üstün beyaz güller.
Düşüncem tanrı’nın hayallerinden eski,
Silinir bütün bildiklerim önümden birer birer.
Kâinat anam benim, anamı kaybetmek isterim;
Anlamadan duyan bir çocuk gibi ağlaya ağlaya.
Gönlümü, düşüncemi bırakıyorum dünyaya;
Bir kaybolmuş ülkenin kokusudur çiçeklerim.
Kaybolmak isterim şehirler arkasında,
bir manâlar dünyasında dağılmak istiyor başım,
Kaybolmak isterim bir yalnızlık noktasında,
Ki bir yalnızlık noktası yanımda yürüyen arkadaşım”
–Fazıl Hüsnü Dağlarca
“Biraz yorgunum, kavgaları birikiyor insanın.
Her uzvundan ayrı ayrı taşıyor acısı zamanla.
Yaşımdan yorgun, yaşımdan telaşlıyım bugünlerde.
Kaç yaşındayım sahi saymadım, bilmiyorum.
Belki kırklarımdayım belki otuzlarımda.
Belki de doksan sene yuvarlandım bu dünyanın sırtında.
Hiç bilmiyorum! hayat taviz vermediği hızı ve kavgasıyla akıp gidiyor.
Baharın rahiyasından akıp coşan çiçeklerle hatırlıyorum lise yıllarımızı.
Kimimize kış, kimimize bahar olup canıyla değen babalarımızı.
Bu memlekette insanlar belki de en çok baba sancısıyla inliyor, en çok baba deyince aklımıza gelir çocukluğumuz.
Mazinin araladığı perdeden sızıyor eski günler.
Onlarla kavgalı onlarla sevdalı olduğumuz.
en çok baba yokluğunun hüsranıyla kızıyormuş zaman ayrılığın yarasını.
İnsan baba olunca anlıyormuş babasını. ”
– Şilan Avcı
Gittiğimiz yerlere zincirlerimizi de götürürüz kendimizle birlikte. Hiçbir zaman tam bir özgürlük değil kavuştuğumuz. Durup bakarız bırakıp gittiklerimize; hep onlarla dolu kalır düşlerimiz.
— Lucretius