Öğretmenler taraf tutmaz, herkesi kucaklardı.
Reklam
Başkalarıyla ilgili küçümseyici ifadeler kullanan kişiler genelde kendi geçmişleriyle barışık olmayanlar arasından çıkardı.
Hastalanmak, varlığının başlıca kanıtıydı. Alnına dokunan el, üzerine örtülen battaniye, önüne getirilen bir tas çorba, iyileşmesi için verilen ilaçların toplamı, gerçek bir insan olduğunu hissettiği nadir zamanlardı.
İnsan büyüdükçe hayallerinin küçülmesi hayatın en tuhaf ikilemlerindendi.
Kendi mi hayatını bu noktaya getirmişti yoksa hayat mı onu bu seviyeye indirmişti?
Reklam