Shakespeare,Homeros ve Horace,insanın "ünlü " olma arzusunun aslında başka bir insan özelliğinden, ölüm korkusundan kaynaklandığına inanıyorlardı. Ünlü olmak, öldükten çok sonra bile hatırlanacağınız anlamına geliyordu. Şöhret bir çeşit ebedi hayat imkani sunuyordu.