Betûl Dilara

Betûl Dilara
@cileklibulutlar
Annem o sabah babama öpücük gönderiyordu.Babamsa bana gönderiyordu anneme gitmesi gereken öpücüğü.Sıcak ekmek yiyor gibi hissettirmişti o anlar bana...
Reklam
Kuşların ürkekliği vuruyordu gözlerime, uçuyordum insanlardan.’
Uyanıyorum sabah aydınlığını almadan yüzüme.Eskisi gibi değil artık hiçbir şey.Alıştığım her şey bir kutunun içini dolduruyor, ellerimde tutamadığım mutluluklarımla beraber.Büyümek mi bu yoksa?Çocukluğu hatırlatılan fotoğraf karelerinde mi gösterileceğim artık?
Omzumda bir sıcaklık yayılıyordu; sanki güneşi koyuyorlardı omzumun üstüne.
Güneşin son ışıklarını alıyordum bugün uyandığımda.Artık üşüyecektik bugünden sonra.Ağaçlar da rüzgârlara teslim olmuşlardı.Yürüdüğüm yollar ıssızlaşmış, çocuklar doldurmuyorlardı sokakları.Yalnızca arabalar görüyordum ve tek tük yürüyen insanlar.Ben mi?.. Sadece izliyorum yaşamı.
Reklam