Aşk demek, onsuz olamamak demekti, bir saniye bile ayrı kalma fikrini zihnine değdirmemekti. Ölüm ve acı kaçınılmaz olsa dahi, âşıksan karşındakini hiçliğe terk etmemek demekti.
Eğer bir şey sizin için imkânsızsa onun için hayal dahi kurmak bence sadece zihinsel bir israftı ve benim kafam olmayacak düşlerin kurgularını kuramayacak kadar meşguldü.
Hala bugün, yaşadığım bunca haksızlığa ve gözlerimin ardında biriken yaşları ötelerken dahi sarıldığım o sözlerle kendi kendimi teskin ettim. Eninde sonunda, diye hatırlattım kendime. Eninde sonunda kalbimdeki bu acı geçecek, ruhum rahata erecek, gururum iyileşecek, benim de hayallerim gerçekleşecek.