ÇilemMouchagh
@cilembaskan
24 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Annenim bahçesinde rengarenk peştemali belinde, bellenmiş tarlanın ortasında, iki büklüm olmuş vücuduyla küçük bir tabure üstüne oturmuş "Kader kızım" demesine açtım gözlerimi. Onca zamandır yanımda mıydı yani. Küçüklüğümden bir hatıraydı. Saçımızı tükürerek toplardı ve ben sadece korkardım. Düşündüğüm herşeyi duydu mu acaba derken.. Kocası başkasının kan davasından öldürüldükten sonra kardeşiyle evlenmemek için evden kaçıp ormanda saklandığı zamanları anlattı.. Bir hafta geçmiş ki bulmuşlar.. ormandaki mücadelesi yetmemiş, demediklerini bırakmamışlar, dövmüşler.. kocasının on onbir yaşındaki kardeşiyle evlenmek zorunda kalmış, kendini öldürmek istemiş ama yapamamış.. hayatı boyunca hep çalışmış, sevgi nedir pek de görme fırsatı olmamış.. gösterme konusunda da pek iyi sayılmazdı.. O ana kadar hiç düşünmemiştim nasıl biri olduğunu, neden böyle sert olduğunu, neden sevemediğini.. ilk kez ağladığını o zaman gördüm.. kendine değil bana ağlıyordu üstelik.. "Kader dediğin.." Dönüp baktım tabure boştu.. küçücük kadın, aklımda kocaman heybeti.. yerli yersiz hep aklımda şimdi..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Siz hiç karlı havada babanız sizi hocanızın evinden almaya geldi diye azar işittiniz mi? Ben işittim. Üzüldüğüm bir anı olarak paylaştığımı düşünüyorsanız yanılırsınız. Çünkü biliyordum ki kendim eve gidebilirdim. Ama hocam bilmiyordu. Onun için çocuktum sadece ve babam da biliyordu eve gidebileceğimi. Üstelik bizim zamanımızda çocukların sokağa çıkma korkusu da yoktu. Babam eve neden kendin gitmedin dediğinde hocam izin vermedi diyemedim. Herşeyimizi kendimiz halletmeye o yaşta dahi bu kadar adapte olmuşken şimdi kalkmış bu toplum benden bir erkeğin boyunduruğuna girmemi, bilmememi, yapamamamı, anlamamamı ama yemek yapmamı kırıp dizimi evde oturmamı çığlık çığlığa istisnasız her kesimden bağırıyor..
“Bazı duyguları, bildiğin kelimelerle açıklayamazsın. Sen en yakın kelimeyi seçersin, aradığın kelime kesinlikle o değildir.”
Charles Bukowski
Ve ben, her geçen gün çok seviyorum dediğim insanlara tutunmaya çalışırken soğuyorum kendimden.