Ne bileyim, insanlara bir bakıyorum, herkes huzurdan boğulmuş da bana damlası kalmış gibi. Sanki nefesi biraz fazla alsam, fazlasını geri ver diyeceklermiş gibi. Bir yerlerde, bir şeyler yolunda gitmiyor. Yoluna girecekmiş gibi de durmuyor. Bir kere yolunu kaybedersen, bir daha doğru yol bulunmuyor. Labirentte yaşıyoruz ve çıkışı bulan arkasına bakmıyor.