hazal
@cizerkisi
"Biz Sıfır Kayası'nın karanlık öteki tarafıyla birbirimizden sadece bir bıçak sırtıyla ayrılıyorsak ne olmuş? Bıçak insan tarafından yapılmış her şeyden daha sağlam, daha ölümsüz ve daha dâhicedir. Bıçak giyotin olmuştur, bıçak tüm düğümlerin çözümü için genel bir yöntemdir ve paradoksların yolu, korkusuz akıllara layık tek yol, bıçağın keskin tarafı boyunca uzanır."
Antitez okumayı seviyorum...
Reklam
Anlıyor musun cennet konusunda eski bir efsane vardır... Aslında tam da bizimle, şimdiyle ilgili. Evet! Bir düşünün. Cennet'teki iki kişiden bir seçim yapmaları istenir: Ya özgür olmadan mutlu olmaları ya da mutlu olmadan özgür olmaları; üçüncü bir seçenek sunulmaz. Budalalar özgürlüğü seçti, sonra ne oldu, yüzyıllar boyunca zincirlerini özlediler. Zincirlerini, anlıyor musunuz, "Weltschmerz" (varoluş açısı) budur işte. Yüzyıllar boyunca!
Birden gülmeye başladı. Bu gülüşü, çınlayan, ani, bir kırbaç gibi esnek ve eğilip bükülen gülüşü gözlerimle gördüm.
Tüm vücudumun titrediğini hatırlıyorum.
Hiç de bana has olmayan bir sertlikle şöyle dedim: "Maalesef, denecek bir şey yok. Bilim ilerliyor ve eğer şimdi değilse bile elli, yüz yıl sonra..."
"Hatta herkesin burnu bile mi..."
"Evet, burunlar da," dedim bu sefer neredeyse bağırarak.
"Kıskançlığa zemin oldukları için, hepsi aynı olmalı. Benim burnum kopça, diğerininki ise..."