Hayır doktor bey, yalnızlığımdan mutluyum çünkü asla yalnız kalmıyorum. Sahi siz, bir başınıza olmanın yalnızlık olduğuna inanıyor musunuz gerçekten? Ayrıca illa yalnız kalacağım derseniz girin kalabalıkların arasına, başlayın gerçekleri anlatmaya önünüze gelene sonra izleyin dinliyormuş gibi yapanları ve dalgasını geçip arkasını dönenleri. Ya da yalan söyleyin, yanınızda içi hava dışı plastik bir dolu insan kalsın, sonra hep birlikte anlamsızlık ve amaçsızlık zehirlenmesi geçirerek bir güzel hakkın rahmetine kavuşursunuz. Yanlış anlamayın, yaşamayı çok seviyorum. Umurumda olması gerekiyormuş gibi her sabah kalkıp saçlarımı taramayı, karşıdan karşıya geçerken sağıma soluma bakmayı ihmal etmemeyi, bozulan gömleğimin yakasını itinayla düzeltmeyi, sevmeyi sevilmeyi vesaire. Moralimi bozan bir tek şey var, atalarımızdan mı kalmış genetiğimize mi işlemiş bilmem, şu bitmeyen rol yapma isteği canımı sıkıyor. Topluma uyum sağlayacağız diye tabiri caizse "maymun olmayı" yediremiyorum doktor bey, belki de sizinle buluşmalarımızın sebebi de budur. İnsan olmak, insanı anlamak ağır geliyor şu canım dünyaya. Bu yüzden ben içerdeyim siz dışarda; yeterince güçlü değilmişim dediler bana, ne için güçlü olacaktım çözebilmiş değilim hala.
Evet doktor bey söylediğiniz gibi ilaçlarımı aldım, sabah akşam düzenli kullanıyorum.