Nepenthe
@clementinesmemory
Sapere aude !
Şu anda okuduğu kitap
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Hayır doktor bey, yalnızlığımdan mutluyum çünkü asla yalnız kalmıyorum. Sahi siz, bir başınıza olmanın yalnızlık olduğuna inanıyor musunuz gerçekten? Ayrıca illa yalnız kalacağım derseniz girin kalabalıkların arasına, başlayın gerçekleri anlatmaya önünüze gelene sonra izleyin dinliyormuş gibi yapanları ve dalgasını geçip arkasını dönenleri. Ya da yalan söyleyin, yanınızda içi hava dışı plastik bir dolu insan kalsın, sonra hep birlikte anlamsızlık ve amaçsızlık zehirlenmesi geçirerek bir güzel hakkın rahmetine kavuşursunuz. Yanlış anlamayın, yaşamayı çok seviyorum. Umurumda olması gerekiyormuş gibi her sabah kalkıp saçlarımı taramayı, karşıdan karşıya geçerken sağıma soluma bakmayı ihmal etmemeyi, bozulan gömleğimin yakasını itinayla düzeltmeyi, sevmeyi sevilmeyi vesaire. Moralimi bozan bir tek şey var, atalarımızdan mı kalmış genetiğimize mi işlemiş bilmem, şu bitmeyen rol yapma isteği canımı sıkıyor. Topluma uyum sağlayacağız diye tabiri caizse "maymun olmayı" yediremiyorum doktor bey, belki de sizinle buluşmalarımızın sebebi de budur. İnsan olmak, insanı anlamak ağır geliyor şu canım dünyaya. Bu yüzden ben içerdeyim siz dışarda; yeterince güçlü değilmişim dediler bana, ne için güçlü olacaktım çözebilmiş değilim hala.
Evet doktor bey söylediğiniz gibi ilaçlarımı aldım, sabah akşam düzenli kullanıyorum.
I have lost the ability to think about the possibilities.
What is this thing that keeps me awake till the next day beginning?
Should's and must's, everybody talks and they won't shut up despite my beggings.
Consolations are not reliable when it comes from you while I'm crying.
Cause you say my senses are too selfish even though all I want is us without any sense of limits.
Calling me thoughtless is ironic, though every night I think I'm the one who needs blaming.
I would understand if you want to leave but for the record you are my main reason of happiness.
Ben ve düzensiz zihnime pencereden yansıyan kasım ayı saat sekizinin sokak lambası ışığı kirpiklerime dokunurken, hayal meyal anımsıyorum yürüdüğümüz yolları ve o kaldırımlarda iz bıraktığımız her adımda ayrı bir heyecan, ucu bucağı görünmeyen planlarımız ve geleceğe dair derin bir merak duygusunun hayatımızdan silinmeyecek varlığını. Cümlelerimiz bazen anlam yüklü, mürekkeple yazılmış misali keskin ve şiirsel olurdu; bazense konuşmayı daha yeni sökmüş bir çocuk gibi iki kelimeyi bir araya getiremezdik ya kahkahalarımızdan ya da birbirimize bakınca hissettiğimiz kalp çarpıntısından. Başta dakikalar ne kadar hızlı geçiyor yan yanayken diye hayıflanırken yıllar akıp gitmeye başladı ve takvimlere bakmaya korkar oldum gün geçtikçe. Zamanla oyun oynamaya başladım sonra ve nasıl değiştiğimizi, kime dönüştüğümüzü veya dönüşmek istediğimizi izlerken her bir anlamsız parçayı anlamlı kılmaya, uzaktan bakabileceğim bir tablo oluşturmaya çalıştım. Varlığı unutulmaya mahkum bir ölümlü olarak verebilecek en değerli şeylerim zamanım ve sevgimdi. Keyifli ve beklenmedik bir rastlantıyla izlenilen etkileyici bir film gibi, öncesinde ve sonrasında aynı insan olamazdık ki bu başımıza gelebilecek en güzel şeydi.
Ufak Tefek Bilgiler #3
”Söylediğin bu sözlerle öyle parlak bir iz bırakıyorsun ki bende, Lethe bile silip karartamaz bu izi. ”
Dante Alighieri
Lethe; unutma, unutulma anlamına gelen, Yunan mitolojisinde Hadesin yeraltı dünyasına akan nehrin adıdır. Bu nehrin büyüleyici suyu vücuda girdiğinde insanların geçmiş hayatında derin yaralar bırakan anıları onları unutana kadar tekrar tekrar öldürdüğü söylenir