Eskiden insanlar elindeki malı mülkü olmayandan saklarmış kötü hissetmesinler, üzülmesinler diye. "Miş" diyorum çünkü şimdi tek yaptığımız en güzel, en mutlu, en sağlıklı halimizi milletin gözüne sokmak, puta tapar gibi paraya tapmak, iki kuruşa ruhunu satmak, bütün bunları duyunca da salağa yatmak. Bana sorarsanız bu egoyu tatmin etme uğruna verilen eforun bizi dönüştürebileceği tek şey, kendi kuyruğunu yakalamaya çalışan bir köpek misali mutluluğu hiçbir sonuca varamayacağı kısır döngüde arayan bir ahmak. Kaç mastar eki kullandım bilmiyorum ama son zamanlarda tek yapmak istediğim şöyle "huzur bulabileceğim bir sahil kasabasına" kaçmak.