İnsan dediğin dış dünyaya açılmalıydı, yeni yerlee görmeliydi, yeni tatlar denemeliydi, yeni kokular almalıydı, farklı renkler keşfetmeliydi. Yaşamalıydı.
Hatta çocukluk dönemi çoğunluk için bir nevi faili meçhul cinayettir. Büyüdükçe failleri yavaş yavaş tespit etmeye başlarsın. Onları bazen affeder, bazen affetmez, bazen de affedemezsin. Bazen de sana yapılanları, bilerek ya da bilmeyerek, varsa kendi çocukların, yoksa eş dost üzerinden tekrar edersin. Her cinayet teşebbüsü ölümle sonuçlanmaz elbette. Bazen cinayet planını erkenden fark edip olay mahallinden paçayı kurtarmanın yollarını ararsın. Kendi hikayende kurban değil kahraman olmayı seçersin. Sonunda nereden baktığına bağlı olarak, her şey için veya her şeye rağmen faillere teşekkür edersin.
Okumasına ve eğitimine engel olunan ya da destek verilmeyen kadın kanatlanıp uçamayacak kadar güçsüz kalıyordu. Bu nedenle bir an önce ya evleniyor ya da evlendiriliyor, bir adama maddi olarak bağımlı ve muhtaç bırakılıyor, onun her türlü pis işini yapıyor, kendi istesin ya da istemesin çocuk doğuruyor, anne olunca statüsü yükseltiliyor, çocuğun bakımı da onun üzerine yıkılıyor, varlığı sahte bir kutsallık kılıfı içine tıkıştırılarak tüm şikayet etme hakkı kurnazca elinden alınıyordu.