Melek
@cocuksever
Acı içindeyken bile zarifsin.
İçin acırken bile ümitli.
Çocukla cinsel konuları konuşmaktan utanmanız, siz bu konulara kendiniz utanç yüklediğiniz içindir. Çocuk, cinsel tacize uğramamışsa, cinsellikten ve cinselliğe dair meseleleri konuşmaktan utanmaz. Çocuğun cinsellikten utanmasını, fiziksel yahut psikolojik düzeyde cinsel istismarın işareti olarak görmeli, nedenlerini araştırmalı, düşünmelisiniz.
Sayfa 115, 116
Reklam
Çocuğunuza siz saygı duymazsanız başkaları hiç duymaz.
Sayfa 109
Travma geçirmiş biri, artık aynı insan değildir; çünkü travmaya neden olmuş şey artık çoktan ortadan kalkmışsa bile, kişi ona travma yaşatmış durumu yeniden yaşamaktan o kadar korkar ki ona o durumu şimdi başka bir düzlemde hatırlatan her şeye karşı çok kişinin “abartılı” diyeceği, "fazla bulacağı bir tepki verir. Çocuğun, benliğinin onaylanmasına derinden ihtiyaç duyduğu dönemde biz ona bu onaylanmayı yaşatamazsak, bu, çocuk için benlik travması olur, ve çocuk o travmanın derinliği nispetinde başkalarıyla ilişkilerinde de benlik yaralanması yaşamaya açık hale gelir.
Sayfa- 106~107
“Acı, geçer; ama acı çekmiş olduğumuz gerçeği, hep bizimle kalır.”
Sayfa 106
Beyin yapısının temeli ilk dört yıl içinde oluşur. Bu yıllar içinde -ve aslında sonrasında da - çocuğa kaş çatma, ses yükseltme, kızgın bakma dahil herhangi bir olumsuz his göstermenin, çocuğun beyin yapısını kalıcı olarak değiştirdiği kanıtlanmıştır. Sevgi, onay ve sadece olumlu hisler gören bir küçük çocukla kendisine kaş çatılan bir çocuğun beyin yapısı arasında fark vardır.
Sayfa 100
Reklam