Birbirimize borçlu olduğumuz şey, sevgi değil, saygıdır. Anne-babanın çocuğa sevgisi hariç, dünya üzerinde hiç kimse hiç kimseyi sevmek zorunda değil. Sevgi iddiası, saygı göstermemenin bir yolu bazen; ve çocuğun bu saygıya herkesten çok ihtiyacı var.
Çocuğundan bir şeyler öğrenmeye açık olmayan, çocuğuyla ilişkisinde karşılıklı bir rıza ve etkileşimle değişemeyen hiçbir anne-baba iyi anne-baba olamaz. Dışarıdan ne kadar müşfik, sevecen, anlayışlı görünürlerse görünsünler. Hatta, ne kadar iyi bir an- ne-baba olduğunuzun en önemli göstergesi, çocuğunuza ne kadar çok şey öğretebildiğiniz değil, çocuğunuzdan ne kadar çok şey öğrenebildiğinizdir.