Hiç bir zaman kendi ayaklarım üzerinde durabilicek kadar güçlü olmadım. Hep bir yanımda olsun istedim ama o kişi hiç bir zaman olmadı . Bize hep birinin arkasına saklanmayı öğrettiler . Bizde onların bize öğrettiğini yaptık . Hep birine muhtaç bir şekilde yaşadık . Birine bağlandık ve bırakamadık . Çünkü ilk defa senki biri yanımdaymış gibi hissettim. Ama gözünü aç ve bak kimse yok . Zihnim resmen bütün vücudumu ele geçirmiş gibi . Bu ilk kaybım değil ama son olması dileğiyle
İyi geceler...