ebrar
@commedia
29 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Üstüne mutluluk oturtacağı bir düşüncesi yoktu. Birdenbire her şeyini yitirmiş, kuru, ıssız bir toprak üstünde çırçıplak kalmıştı sanki. Artık kendini sevemiyor, etini, parmaklarını. Yorgun. Bir de kendi, öyle mi, yorgun ve ölü. Ölü.
Reklam
İçinde beslenmiş karanlığıyla yatağı şimdi büsbütün mezar.
Toparlanmam gerek. Ama bu gidişle, nasıl? Kendimi bir kerecik, bir kerecik olsun yakalayamamışken?
Puan vermedi·224 syf.·
2024 2. kitabı
