Emine kızılkaya
@computerteacher
96 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Her denemeye kalkıştığında, bir karanlığa, bir boşluğa dalıyor gibi oluyordu. Sanki karşısında hiç kimse yokmuş gibiydi. Böyle bir şey başına hiç gelmemişti.
Reklam
Bunlar aslında ev bile değil. Bunlar, bunlar ruh ambarları!
Oysa zaman yaşamın kendisiydi. Ve yaşamın yeri yürekti.
Insanlar zamandan tasarruf ettikçe, zaman azalıyordu.
Ama bazen öyle anlar olur ki hiçbir şeyin değeri kalmaz. Bu duyguyu herkes bilir.
Bazen bir saatlik bir süre insana ömür kadar uzun gelirken bazen de göz açıp kapayıncaya kadar geçip gider. Zamanın bu garip kısalığı uzunluğu, o saat içinde yaşanan olaylara bağlıdır. Çünkü zaman, yaşamın kendisidir. Ve yaşamın yeri yürektedir.
Reklam