benim içimde neler olduğunu kimse öğrenmedi. acıların beni nasıl yiyip bitirdiğini. kimse beni kurtarmadı ya da savunmadı.
Sayfa 109
okul, yine okul... koridorlarda uyurgezer gibi yürüyorum. zamanımı ölmeyi dileyerek geçiriyorum.
Sayfa 102
karanlıktan hiç korkmadım. gündüzden, insanlardan daha çok korkuyorum. geceyi çok seviyorum. yalnızlığı. yani çok sevmiyorum da... sevgi hissetmem ben. insanlardan nefret ediyorum. o yüzden umarım gittiği yer kalabalık olmaz. umarım ışık anlık bir olgudur da diğer taraf kapkaradır.
ve sessizdir.
Sayfa 97