HİLAL YILDIZ

Başımla evetledim, yine de ilk kaşıklar tuzluydu. Gözlerimden akan son yaşlar durmak bilmiyordu.
Sayfa 59
Reklam
Uyuyalım. İnsan uyudu mu her şeyi unutur.
Sayfa 49
Böyle söylerken yüzümüze bakıyor ama bu gece aramızda çocuk olmadığını biliyordu. Hepimiz büyüktük. Küçük küçük parçalarla, aynı üzüntüden payını alan büyük ve üzgün kişiler.
Sayfa 49
“Kimseden hiçbir şey beklemiyorum. Böylece hayal kırıklığına da uğramamış oluyorum.”
Sayfa 47
Gökyüzünün melekleri ondan daha tatlı olamazlardı… Ve gözyaşlarım acınacak bir biçimde akmaya başladı.
Sayfa 45
Reklam