cumlearasi
@cumlearasi
Okuduklarımı değil, beni okuyan cümleleri paylaşıyorum
Okurunu düşündüren herkes hoş gelir.
insan bazen kimseye anlatamaz
çünkü kelimeler yetmez, hisler taşar
o yüzden susar
ama sanılır ki her şey geçmiş
oysa insanın içi
anlatamadıklarıyla doludur
insan en çok, içinden birine sarılmayı bırakınca yoruluyor
çünkü bazı vedalar sesli olmuyor…
ne bir tartışma, ne bir son söz
sadece bir gün
aynı kalple bakmamaya başlıyorsun
ve kimse fark etmiyor
ama sen biliyorsun
içinde bir şeyin sessizce öldüğünü
bazı sessizlikler anlatır en derin hikâyeyi
söylenmeyenler yankılanır insanın içinde
bazen sadece durmak gerekir…
ve kendini duymak
insan bazen kendi kalbinde kaybolur da en çok kendine geç kalır; oysa en uzun yol, başkasına değil, içindeki kırık sessizliğe varmaktır
insan bazen hayatı yüksek sesle değil, içinden geçen ince bir sızıyla anlar. neyin eksik olduğunu söyleyemez ama neyin fazla geldiğini hisseder. o yüzden susar biraz, geri çekilir, kalabalığın içinden kendine doğru yürür.
çünkü bazı şeyler anlatılarak değil, fark edilerek güzelleşir. bazı insanlar da öyledir; hayatına girdiğinde bir şey değişir ama bunu kelimelere dökmek kolay değildir.
ben artık böyle şeylere inanıyorum. zorlamadan gelen, kendini ispat etmeye çalışmayan, olduğu gibi kalan her şeye…
çünkü en gerçek olan, zaten kendini hissettirir