varlık, kendi yankısını arayan bir sessizliktir; ben o sessizliği kalbimde büyütüp hakikate dönüştürdüm.
herkes yaşadığını sanır, ben yaşadığımı sorguladım; çünkü insanı eşi benzeri olmayan yapan şey yüzü değil, kendi karanlığına tuttuğu ışıktır.
zaman beni tüketmedi; ben zamanı içimde eritip anlam yaptım. şimdi yürüdüğüm yolun adı kader değil, bilinçtir.
gece, insana ne yapması gerektiğini söylemez; sadece ne olduğuyla yüzleştirir. kimine vicdan olur, kimine sığınak. karanlık herkesi eşitlemez ama herkesi kendine yaklaştırır. anlamı ise okuyan, kendi içinden tamamlar.