Dostanelik politikası, hoşgörü politikasından daha açık kalplidir. Hoşgörü aslında muhafazakar bir pratiktir, çünkü farklılık burada sadece katlanılan bir şeydir. Tolerans veya hoşgörü hata katı bir özimgeye, net kontürlere sahip bir kimliğe bağlıdır. İnsan kendini hata Öteki'nden kesin çizgilerle ayırmaktadır. Ayrıca iktidardan da tamamiyle uzak değildir hoşgörü pratiği. Azınlıklar, iktidardaki çoğunluk tarafından hoş görülür, tolere edilir. Dostanelik politikası, asgari bağ ile azami bağlılık, asgari akrabalıkla azami yakınlık yaratır.
Rekabet etmenin (Lat. concurrere) sözcük anlamı birlikte-koşmaktır. Bir hedef için yarışmaktır. Oysa düşmanlıkta hedef yoktur, bir ölüm kalım savaşı söz konusudur.