Aman tanrım! Bu hayal beni her yerde nasıl da buluyor! uyurken uyanıkken her tarafta hep o! Ruhumu o kaplıyor. Şurada şimdi gözlerimi yumsam yine onun siyah gözlerini görüyorum...
Ah, insan yaşamda öyle geçici bir yolcudur ki, kendi varlığına en fazla inandığı ve arkadaşlarının ruhunda, kalplerinde en derin izleri bıraktığını sandığı bir yerde bile belleklerden hemencecik silinecek, hiçbir iz bırakmayacaktır! Hem de öyle çabuk ki!