Deniz
@d3nizerol
37 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
Bir kalpte kendiliğinden yeşeren saf sevinçleri yok etmek için güç kullananlar kahrolsun! Kaba ve aksi insanların nefretten doğan sıkıntılarının çok gördüğü bir anlık sevinci hiçbir armağan, hiçbir iyilik affettiremez.
Ahlak konusunda çok vaaz veriliyor. Ama neşesizlik konusunda bir vaaz verildiğini hiç işitmedim.
En uslanmaz, en ahlaksız insanlar bile sonunda yurdunu özler; uzak yerlerde boş yere aradığı sevinci evinde, karısının kolları arasında, çocuklarının yanında ve onlara göz kulak olmakta bulur.
Şimdi bende meraklandım; o kadını en kısa zamanda görmenin bir yolunu arayacağım. Ama bir kez daha düşündüm de, böyle yapmamalıyım. En iyisi onu kendisine aşık olan insanın gözünden görmek. Belki de benim gözlerime, şimdi bana anlatıldığı gibi görünmeyebilir; neden bu güzel resmi yok edeyim?
Bugün bir manzara seyrettim; olduğu gibi sözcüklere dökülebilseydi dünyanın en güzel idili olurdu. Ama neden şiirlerden, manzaralardan ve idillerden konuşacakmışım? Doğadan zevk alabilmek için illa sanatın dolambaçlı yollarından mı geçmeli?