Gitmeyi ögrendim.
Sonra dayanamayıp dönmeyi...
Daha da sonra kendime ragmen gitmeyi...
Dünyaya tek başına meydan okumayı ögrendim genç yaşta...
Sonra kalabalıklarla birlikte yürümek gerektigi fikrine vardım.
Sonra da asıl yürüyüşün kalabalıklara karşı olması gerektigine aydım.
Mevlana'nın "dert" diye tarif ettiği yaşam deneyimi ya da başka bir deyişle yaşam sınavi, tamamen insanı kemale erdirmek içindir. Hiçbiri istırap, işkence ya da zulüm değildir. İnsanın rahatını bozan, bozdukça ona geniş bir mücadele antrenmanlardır. Dert antrenmanında kaslarını ne kadar çalıştırdığın, nasıl çalıştırdığın bu dünyadaki imzan olur.
Koca bir ömür kimseye faydası dokunmamış, başkalarına destek olmamış, kimseye hakkı geçmemiş, hiçbir şey için iyilikte bulunmamış ya da iyilik üretmemiş, paylaşmamış, bedeli ne olursa olsun sevgi beslemeye devam etmemiş, yüreğine kuşku bulaşmasına izin vermeden hayat yolunu yürümeye çabalamamış bir ömrü ömürden saymak mümkün müdür? Bencilce bir yaşam sürmenin kıymeti ne olabilir ki?