Bu kitaptan sonra uzun bir süre kitap okumaya ara vereceğim. Gerçekten kaç haftadır zorlanıyorum ve hangi kitap olursa olsun fark etmiyor açıp on sayfa bile okumak içimden gelmiyor. Biraz özlemeliyim galiba bilmiyorum artık ayda kaç kitap okurum hesaplaması yapmak istemiyorum ara sıra eğer çok özlersem birkaç kitap okurum, ama bu kadar.
Bu kitaba gelecek olursam, yanlış ben doğru kitap oldu maalesef. Genel olarak kitap güzel ilerlerdi ama çok boşta geçti. Son sayfalar ne olup bittiğini anlayamadım bile. Vampir temalı bir kurguya göre hiç o enerjiyi hissedemedim. Yazar kurguya oturtamamış vampir temasını. Bence vampir temalı olmasa daha iyi olurdu. Yani, polisiye ve vampir birbirlerini idare edememişler. Fantastik kitap olarak bile sayamıyorum bu kitabı. Hiç olmamış. Bunun haricinde kitabın sonunu hiç beğenmedim, resmen iki karakter mutlu oldu olay burada bitti hesabı oldu. Celine vampir olabildi mi? Bu gibi kurguya temel atılacak detayların yazarların okurun hayal gücüne bırakmasını doğru bulmuyorum. Son sayfalar fazlaca klişe bir kaçırılma sahnesi, iki üç vampir ölümü ki bu kısımlar bile hiç detaylandırılmadan geçti bitti ilerledi ve son… Kesinlikle Zaiver ve Celine daha iyi bir sonu hak ediyordu. Ruh eşi bağ çok gereksizdi bu arada zaten düzgün işlenmemiş, final hariç kurguya katkısı bile olmadı gereksiz romantizm olmuş.
Zaiver ve Celine maalesef bana çok geçmedi. Zaiver okuduğum en takıntılı erkeklerden birisiydi ama bu kadar. Takıntı ve aşk dengeli değildi bu da kitabın atmosferine yansıdı. Celine’ın Zaiver’ın vampir olmasını çok normal karşılaması ve hiç korkmaması fazla gerçeküstü ve saçmaydı. Celine karakterini çok tutarsız buldum bazı yerlerde. Ayrıca karakterleri okurken onlarla hiç bağ kuramadım çok yüzeysel işlenmişler. Daha eleştireceğim birçok noktası
Dramatik bir şekilde iç çekiyor. "Mükemmel nokta, oda arkadaşım."
Yanağından öpüyorum. "Sanırım koca demeyi tercih ederim."
Başını geriye atıp kahkaha atıyor. “Eşlik bağını çoktan kabul ettim.” Karnıma hafifçe vurdu. “Evlilik için biraz daha bekleyelim.”
“Ama bir gün benimle evleneceksin, değil mi?” Gülümsememi engelleyemedim.
“Bir gün,” diye onayladı.
“Ve benim çocuklarımın annesi olacak mısın?”
“Zav,” diye inledi.
“Şimdiye kadar gördüğün en tatlı bebekler olacaklar.” Mantıklı bir şekilde açıklamaya çalıştım.
“Belki,” diye düşündü ve gözlüklerimi düzeltmek için elini uzattı.
Bu belki, evet anlamına gelecek.