Sanki hayatının büyük bir boşluğu vardı ve o boşluğu Mavi'nin mektupları dolduruyordu. Peki o mektuplar olmazsa ne olacaktı, koca bir boşlukta yapayalnız mı kalacaktı?
Eğer yazacak mektubum yoksa, "İçli Çiçeğim"le dertleşiyorum. Bu benim anı defterimin adı. Benim en candan dostum o. Çünkü benim hiçbir sırrımı ele vermiyor. Oysa insanlar için böyle mi ya? Zaman zaman insanlara olan güvenim öylesine sarsılıyor ki. Ama güvensizlik denen şeyin bir hastalık olduğunu bildiğim için, bu hastalığa kapılmamak isteğiyle yenmeye çalışıyorum...