Münzevi

Münzevi
@daisysdream
Kendi kendime iç kapılarımı açmak çok zor. Bir başkasına açmaksa imkansız gibi bir şey. Bir başıma anlamsızım tek sorun ait olduğum yapbozun ne olduğu. Hayat mıydı bu, yoksa aşk mı? Bilemiyordum. Ne zaman ruhum bir şeyleri anlar gibi olsa, zihnim hemen onu cezalandırıyordu. İnsan ruhu, zihninin hücresinden daima firar eden bir mahkum gibiydi bu yüzden kendi içimizde hapis benliğimiz... Ve bir gün zihin gardiyanı kaçak bir mahkum olan ruhumuzu vururdu. Ruh böyle ölürdü işte...