Durmuş Ali ÖZBEK
@dalice
64 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
İstemem serveti, şanı şöhreti,
Yeter ki dağımda, sen ceylanım ol.
Sarılsa şu yaram, silsen mihneti,
Yeter ki dağımda, sen ceylanım ol.
Hiç ölmedi bende, yaşar anılar,
Bitmiyor zihnimde, her bir sanılar,
Gelsen yıkılacak, sende kanılar,
Yeter ki dağımda sen ceylanım ol.
Silindi gerçeğim, düşten ararım,
Baharım hazandır, kıştan ararım,
Gökyüzünde uçan, kuştan sorarım,
Yeter ki dağımda, sen ceylanım ol.
Yaktığın ateşi, söndü sandılar,
Sırtımda gam yükü, mutlu sandılar,
Kapadım kapımı, gitti sandılar,
Yeter ki dağımda sen ceylanım ol.
Özbekoğlu şükret, kızıp da durma,
Hayalsiz yaşanmaz, boş hayal kurma,
Gelip geçer dünya, sinene vurma,
Yeter ki dağımda sen ceylanım ol.
Yukarı Çağlar
Durmuş Ali ÖZBEK
Kültür Bakanlığı Halk Şairi
Mihnet: üzüntü, sıkıntı.
Reklam
Öğretmenim;
Nurlu ışıktan mühürüm,
Karanlığın alnında.
*
Nice kara saçlı geceler,
Benle kavuşur
Kavuşur aydınlığıma.
*
Bitmez benim baharım,
Toprak benim, tohum benim;
Sevgi ekerim gönüllere.
*
Her yeni gün yeniden büyür,
Taşar sevgim evrene.
Sel olur çağlar bu sevgi;
Edirne’den Ardahan’a
Fırat olur akar akar...
Susuzluk yangını Harran’a.
*
Öğretmenim;
Ağırdır yüküm.
Sabırdır, inançtır,
Aydınlıktır...
Bugündür, yarındır,
Yarına taşıdığım.
*
Öğretmenim;
Bingöl’de uzun hava,
Kırşehir’de bozlakım,
Aydın’da zeybek,
Ben bir öğretmenim;
Köydeyim,
Şehirdeyim,
Bilginin denklemindeyim.
Ben bir öğretmenim;
Zil çaldı, koşun yavrularım.
Oturun.
Oturun sıralara,
Sonra sarılın kollarıma.
Hepinizi, hepinizi uçurayım,
Sevginin doruklarına.
Ben bir öğretmenim;
Ayşelerim, Fatmalarım,
Mehmetlerim,
Hepsi gelecek ümitlerim.
Ben sizler için varım,
Bütün sevgi notalarını,
Sizler için çalarım.
Ben bir öğretmenim;
Kara tahtaya uzandıkça ellerim,
Umudu yazar, kaygıları silerim.
Sanatım emsalsiz,
Kutsal cevher işlerim.
Ben bir öğretmenim;
Pilotlara kanadım gökyüzünde,
İlham perisi çağıran kalemim şairlere,
Mecliste diline, daim hakim ol,
İnsan olan insan, haddin bilmeli.
Boş söze meyletme, aman sakin ol,
İnsan olan insan, haddin bilmeli.
Diline kötü söz, değdirmeyesin,
Başını yerlere eğdirmeyesin,
Dengeyi kurmalı, ağdırmayasın,
İnsan olan insan, haddin bilmeli.
Şeytana kanıp da, olma sen maşa,
Haramdan uzak dur, helali yaşa,
Şüpheli olanı sokma ha başa,
İnsan olan insan, haddin bilmeli.
Selamı her zaman, taç yap başına,
Güler yüzlüysen sen, yansır kaşına,
Ölüm herkesedir, kanma yaşına,
İnsan olan insan, haddin bilmeli.
Özbekoğlu sen de, zandan uzak dur,
Saati hesapla, hep vaktine kur,
Nefsine aldanma, tepesine vur,
İnsan olan insan, haddin bilmeli.
10.06.2024 Ermenek
Durmuş Ali ÖZBEK
Kültür Bakanlığı Halk Şairi
Dertlerimi soranım yok,
Çare nedir yoranım yok,
Konuşacak yarenim yok,
Halden bilen dost kalmadı.
*
Dağlar başı duman oldu,
Bakıp geçtin yaman oldu,
Gözyaşlarım umman oldu,
Halden bilen dost kalmadı.
*
Aslımız bir damla sudur,
Asaletin aslı budur
Bilmeyenin sonu sadır,
Halden bilen dost kalmadı.
*
Akıl yoksa dişten artmaz,
Hilebazlar doğru tartmaz
Uçkursuzu tumman tutmaz,
Halden bilen dost kalmadı.
*
Özbekoğlu böyle yazar,
Öğüt verir kendi bozar,
Kıskanıp da etme nazar,
Halden bilen dost kalmadı.
*
26.10.2024 Yukarı Çağlar
Durmuş Ali ÖZBEK
Kültür Bakanlığı Halk Şairi
edebiyatevi.com/yazi/298658/dos...
Reklam