Durmuş Ali ÖZBEK
@dalice
64 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
Ah, dünya sözüyle, nasıl anlatsam?
Gönül bu halinle, kozlarım yoktur.
Acımadan sille, vurup tınlatsam,
Saymakla bitmeyen, izlerim yoktur.
x
Gönül boş şeylerle, bezdirme beni,
Divane ederek, gezdirme beni,
Çekilmez tavrını, yazdırma beni,
Bende görünmeyen, gizlerim yoktur.
x
Uykusuz gözlerim, hemen dalıyor,
Beynimde sorunlar, beni çalıyor,
Anlatsam sözlerim, yerde kalıyor,
Sana söylenmeyen, sözlerim yoktur.
x
Yastığa baş koysam, düşerim gama,
Ağrı çörek olur, işte şurama,
Uykusuz gecemde, her bir kurama,
Yürütmez sanki dizlerim yoktur.
x
Özbekoğlu böyle, hepten şaşarım,
Bazen söz kabarır, böyle taşarım,
Ben beni bilmezsem, nasıl yaşarım,
Tuzsuzluk böyleymiş, koktu tuzlarım.
x
09.05.2024 Konya
Durmuş Ali Özbek
edebiyatevi.com/yazi/287591/tuz...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Sayılmaz ki Ermenek’te kaleler,
Solmaz burda mor menekşe, laleler,
Yükseğinde halka olmuş haleler,
Dumanlıdır Ermenek’in dağları.
Uzanınca elma toplar ellerin,
Üzümüne doyamaz ki dillerin,
Estikçe hep ceviz çırpar yellerin,
Yeşil yeşil Ermenek’in bağları.
Boş geçirmez tarlasında zamanı,
Buğdayından ayırdıkça samanı,
Düşmanlara yoktur asla âmânı,
Yiğitliktir Ermenek’in çağları.
Bağlarını köşe bucak kazanlar,
Dağlarını şarkılara yazanlar,
Deresinde al pulludur sazanlar,
Balık tutar Ermenek’in ağları.
***
Şife bulur sen gelirsen dertlerin,
Vatanıdır yiğitlerin, mertlerin,
Aman vermez kötülüğe sertlerin,
Sahiplidir Ermenek’in yarları.
Bahar gelir çehreler aya döner,
Bu coğrafya bizi taş ile dener,
Kayamızdan damla coşarak iner
Sele döner Ermenek’in karları.
Düşmüşüm senin derdine,
Uymalısın her ahdine,
İsyan etmek ne haddine,
Kim ne yaparsa kendine…
Sırları ortaya serme,
Haram olana el sürme,
Kimseyi hor görüp yerme,
Kim ne yaparsa kendine…
Derdi veren Rabbim bilir,
Çaresi hep ondan gelir,
İnanmazsan var git delir,
Kim ne yaparsa kendine…
Hayatta verilmiş bir rol,
Bulamazsan bir çıkar yol,
Ekmeğini muhtaçla böl
Kim ne yaparsa kendine…
Elimizi, belimizi,
Konuşulan dilimizi,
O bilmez mi halimizi?
Kim ne yaparsa kendine…
Sahibi O, her varlığın,
Bir sınavdır her darlığın,
Kıymetini bil sağlığın,
Kim ne yaparsa kendine…
Sormayın dostlarım, halimi bana,
Misafir oldum da, böyle bir hana,
Azrail kapıda, kasteder cana
Yakasız kefeni, biçip de gider.
Daha yaşanmadan, saçımı yolar,
Şu gönül bahçemde, güllerim solar,
Gelir de ayrılık, bir hüzün dolar,
Toprağa bir mezar, açıp da gider.
Yüreğimde yara, bir de sancı var,
Çare yok derdime, içim öyle dar,
Dünyada yaşanan, bir tek ahuzar,
Doğruyu yanlışı, seçip de gider.
Yelkenim rüzgârsız ummanda kaldı,
Kurtulmaya umut, eski bir saldı,
Can girdaba düştü, çok derin daldı,
Ecel şerbetini, içip de gider.
Özbekoğlu aklın, bunları almaz,
Azrail tutunca, kimseler salmaz,
Ellere kalmayan, sana da kalmaz,
Can kuşu kafesten, uçup da gider.
03.05.2024 Konya
Durmuş Ali ÖZBEK
edebiyatevi.com/yazi/287214/can...
Yüreğinde ateş yanar,
Onu sen söndüremezsin.
Dertlerin hep seni sınar,
Onu sen güldüremezsin.
Bugüne kadar dayandın,
Türlü hallere boyandın,
Uykudan nasıl uyanın,
Hasreti dindiremezsin.
Geçen günün dilimine
Ömrünün her bölümüne,
Bu aşk sürer ölümüne,
İçinde öldüremezsin.
Bir sevdaya düşmeye gör,
Mangalında yanarken kor,
Gören gözün bakmışsın kör,
Perdesin indiremezsin.
Özbekoğlu yeter yazma,
Sen sahip ol, dilin bozma,
Haddini bil sakın tozma,
Sen aşkı sindiremezsin.
25.04.2024 Konya
Durmuş Ali ÖZBEK
edebiyatevi.com/yazi/286665/ask...