Durmuş Ali ÖZBEK
@dalice
64 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
dayan yüreğim dayanŞiir
*
Bülbül ağlar, gül bakar,
Dayan yüreğim dayan.
Sevda bağlar, aşk yakar,
Dayan yüreğim dayan.
Kötülükler can sıkar,
Kalbi gözyaşı yıkar,
Batıl çürür hak çıkar
Dayan yüreğim dayan.
Yâre gönül vurulur
Bir gün mizan kurulur,
Tüm hesaplar sorulur,
Dayan yüreğim dayan.
Göz kapanır geçersin,
Ahirete göçersin,
Ektiğini biçersin,
Dayan yüreğim dayan.
Özbekoğlu yapraksın,
Balçık aslın topraksın,
Ateş seni bıraksın,
Dayan yüreğim dayan.
26.01.2023 Konya
Durmuş Ali ÖZBEK
Kulağım çınladıŞiir
Bugün yine kulağım çınladı
Beni mi andın yoksa?
Kulağım her çınladığında
Sen gelirsin aklıma
Kendi kendime derim ki
“Beni andı
Kulakları çınlasın.”
Anmayı, özlemeyi?
Bilmez miyim?
Seni özledim ya
Anlayıver işte
Yanımda olmasan da
Hayalini düşünmez miyim?
Seni düşünmeme
Kendime bahane ederim
Seni anınca
Bitiyor kederim
23.11.2022 Konya
Durmuş Ali ÖZBEK
Onu gördümŞiir
Dün sokakta yürürken,
Köşede onu gördüm.
Şaşırdı beni görürken,
Köşede onu gördüm.
Bakış-ları çözüldü,
Gözün-den yaş süzüldü,
Sordukça çok üzüldü,
Köşede onu gördüm.
Göz yaşını silişi,
Sebepsizmiş gelişi,
Bitmiş eski gülüşü,
Köşede onu gördüm.
Korkuyor tepkilerden,
Nedensiz etkilerden,
Eser yok eskilerden,
Köşede onu gördüm.
Özbekoğlu baksana,
Küslüğü bıraksana,
Bir gönüle aksana,
Köşede onu gördüm.
24.01.2023 Konya
Durmuş Ali Özbek
ZORAKİ NİSYANŞiir
Taştım da içimde bir deniz gibi,
Ağlara tutulmuş satılmışım ben.
Sahilde çiğnenen bir çakıl gibi,
Dingin bir yüzeye atılmışım ben.
Kendimden uzağa kaçan yoz idim,
Sınırları aşmış bozuk doz idim,
İçine kurt girmiş çürük koz idim,
Ateşler üstüne çatılmışım ben.
Dert, keder başıma çorabın ördü,
Ayrılık ve hasret yıllarca sürdü,
İnsanlar içinde hep beni gördü,
Şimdide çöllerde itilmişim ben.
Yanmış da yüreğim küle dönmüşüm,
Dostlardan uzakta yele dönmüşüm,
Baş kalbi tanımaz ele dönmüşüm,
Zoraki nisyanla[1] ütülmüşüm ben.
Özbekoğu pişman hem de bin naçar,
Aynaya bir baksa kendinden kaçar,
Mevla’m kullarına kapılar açar,
Hakka giden yola katılmışım ben.
21.04.2022
Durmuş Ali ÖZBEK
[1] nisyan: unutmak, ertelemek, bilerek veya bilmeden terk etmek
Not: Gönül teline dokunan dostlar, arkadaşlar yorum bırakabilirler. Selamlar.
GÖNÜL AYAZIMŞiir
Başımda bir ateş umudum üşür,
Uslanıp dinmiyor gönül ayazım.
Gel yürek ağrımı şu benden düşür,
Uslanıp dinmiyor gönül ayazım.
Yar eliyle yandım bir volkan oldum,
Uçuruma düştüm bir sarkan oldum,
Rotasız tekneye bir yelken oldum,
Uslanıp dinmiyor gönül ayazım.
Bilmem ki nereye gider bu yollar?
Yürürken yorulur elbette kullar,
Bu sevda sürükler hep beni sollar,
Uslanıp dinmiyor gönül ayazım.
Hasreti pazarda dara çekseler,
Cümle âlem güzel olmuş deseler,
Pay edip dağılsa tümden hisseler,
Uslanıp dinmiyor gönül ayazım.
Özbekoğlu sen de düştün bir dara,
Açılmış içinde kurşunsuz yara,
İnsanı düşürür sönmez bir hara,
Uslanıp dinmiyor gönül ayazım.
19.01.2023 Konya
Durmuş Ali ÖZBEK