Durmuş Ali ÖZBEK

Durmuş Ali ÖZBEK
@dalice
Ben Bir Öğretmenim
Ben bir öğretmenim; Köydeyim, Şehirdeyim, Bilginin denklemindeyim. Ben bir öğretmenim; Zil çaldı, koşun yavrularım. Oturun. Oturun sıralara, Sonra sarılın kollarıma. Hepinizi,hepinizi uçurayım, Sevginin doruklarına. Ben bir öğretmenim; Ayşelerim,Fatmalarım, Mehmetlerim, Hepsi gelecek ümitlerim. Ben sizler için varım, Bütün sevgi notalarını, Sizler için çalarım. Ben bir öğretmenim; Kara tahtaya uzandıkça ellerim, Umudu yazar, kaygıları silerim. Sanatım emsalsiz, Kutsal cevher işlerim. Ben bir öğretmenim; Pilotlara kanadım gökyüzünde, İlham perisi çağıran kalemim şairlere,
Şiir
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
ISLAK AHLAR
İçimde çatışır nerde uzlaşma Gündüzüm kararır geceler ağlar Yürekte bir sızı gözde tuzlaşma Heceler düşerken söz beni bağlar. Uğruna savrulmuş bak duygularım Beni mahveden hep şu korkularım Beynime biriken tüm sorgularım Yakar gözlerimi mil ile dağlar Sevda taşınırken gök kuşlarında Aşkla akar terim yokuşlarında Her sabah güllerin kokuşlarında Hasretinle açar yeşerir dağlar. Çırpınır yüreğim her sözde tekler Şu sessiz şiirler içimde bekler Islak ahlar biter dolar petekler Yürekte coşan kan damarda çağlar. Özbekoğlu bir bak işte karalar Merhemle sarılır açık yaralar Allah kullarına kapı aralar Ol derse toz olur koskoca dağlar 20.08.2021 Yukarı Çağlar Durmuş Ali Özbek
Şiir
Gidiyoruz
O eski ben yine benken, Tarımı bıraktık erken, Koyunu kuzuyu derken, Kırka kırka gidiyoruz. Ayrı düşmüş ayak baştan, Saygıyı kopardık yaştan, Yenik düştük bu savaştan, Fırka fırka gidiyoruz. Çömez kedi fare yemez, Suçlular suçluyum demez, Âlim olmuş bir felemez[1], Kırpa kırpa gidiyoruz. Çok üretip kazan derken, İnsanı unuttuk erken, Sofrada plastik yerken, Sarpa sarpa gidiyoruz. Özbekoğlu sitem etme, Karşıdır hep yeni yetme, Sakın uyma böyle ritme, Çarpa çarpa gidiyoruz. 30.12.2022 Konya Durmuş Ali ÖZBEK [1]Felemez: bilmez, bilemez
Şiir
BU GÖZÜMLE KİM BAKTI
Mecnun olmuş o yârimi ararım, Güneş yakmış kime var ki zararım, Leyla gitmiş ben de onu anarım, O yar için bu gözümle kim baktı? Sevincimden bahçelerde koşmadım, Bir sel olup her dereden coşmadım, Pervasızca sınırları aşmadım, O yar için bu gözümle kim baktı? ‘Sevdamızı yâdlar girip bozmuşlar, Kabrimizi ayrı yere kazmışlar, Leyla'yı ezelde bana yazmışlar’ O yar için bu gözümle kim baktı. Bu aşkın uğruna bahtımı yaktım, Kum gibi peşinden çöllere aktım, Leyla toprak olmuş mezara baktım, O yar için bu gözümle kim baktı? Zemheride dağın karı erimez, Leyla yoksa Mecnun çölde yürümez, Kimse söz etmezse gözüm seğrimez, O yar için bu gözümle kim baktı? Özbekoğlu yürek ağrın dinmiyor, Feleğin çilesi sırttan inmiyor, Leyla’sız çöl, Mecnun’a hiç sinmiyor, O yar için bu gözümle kim baktı?
Şiir
HATIRA II
Beni derde kim saldı? Kalbimi benden çaldı, Şu çekilmez dertlerim Ondan hatıra kaldı. Halin nedir soran yok, Akıl veren neden çok? Boşuna hiç yorulma, Boş sözlere karnım tok Gecelerim uykusuz, Uykularım korkusuz, Elim açık semaya, Şükrederim kuşkusuz. Her hayrın bir sevabı, Her yanlışın hesabı, Bana ettiğin zulmün Var mı sende cevabı? Yitirmişim maralı, Özbekoğlu yaralı, Herkes gülüp oynaşır, Benim bahtım karalı. 28.12.2022 Konya Durmuş Ali ÖZBEK blog.edebiyatdefteri.com/dali1/siir/1466... edebiyatdefteri.com/siir/1466720/ha... medyaermenek.blogspot.com/2022/12/hatira-...
Şiir