ackerman
@damlagedikli
80 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Bu neydi şimdi?
Bu neydi neyin nesiydi ne anlattı bu ya? İlk defa böyle bitirdiğim zaman hiçbir şey anlamadığımı hissettiğim bir kitap okudum. Ama sorun kesinlikle bende değildi. Betimleme o kadar zayıf o kadar kötüydü ki ne karakterleri ne de mekanları asla gözümde canlandıramadım. Yok masalsı bir evren de sihirler büyüler bilmem neler de masalsıyı geç bir evren bile okumadık ki. Ya hadi evreni de geç karakter okumadık karakter. Ana karakter kim belli değil çünkü kimsede ana karakter ışığı yok. Kitabın yarısına kadar Julian'ın önemli biri olduğunu bile anlamamıştım meğerse ana erkeğimiz oymuş. Scarlett ile aralarında bir tutku yoktu ama hepi topu 5 gün içerisinde birbirleri için canını verecek derecede aşık oldular...Hadi ordan be. Tamam aşk kitabı değil galiba kitabın konusu güzel işlenir o zaman dedim o da yok. Konusu ne o bile belli değildi. Çeviriyle bir nebze okunabilir hale getirecekken iki nebze daha okunamaz hale getirmişler ama tek suç çeviride değil yazarın kaleminde. İnanın 15 yaşındaki wattpad yazarları bile daha güzel yazıyordur. Eğer bitirmek için fazlasıyla uğraşmasaydım reading slumpa sokacaktı beni. Bir fantastik?? kitabın devamını nasıl merak etmeyebilirsin mesela değil mi? Yazar uğraşmış zoru başarmış. Gerçekten gram bir şeyini merak etmiyorum o yüzden devamını okuyupta zamanımı bomboş bir kitaba harcarsam yazıklar olsun bana zaten.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
SPOILER İÇERİR
Gördüğüm fanartlardan ve yorumlardan çok büyük beklentiyle başladığım bir seriydi. Gökçen'in yazarı olduğunu bildiğim için beklentimi minimum düzeyde tutmaya çalışıyordum ama yine de hayal kırıklığına uğradım. Bu seri Gökçen serisinden daha iyi bir seriydi. İki seriyi karşılaştıracak olursam sadece bu seride yazarın yazım dilini biraz daha beğendiğimi ve Gökçen gibi kabus bir karakterden sonra Ahuzar'ı okumayı çok daha sevdiğimi söyleyebilirim. Ama yine işlenememiş olaylar, boş betimlemeler ve gereksiz tekrarlamalarla dolu bir seriydi. Çok fazla gereksiz şey vardı, yazar sanki 4 kitaba tamamlamak için her yolu denemiş gibiydi. Yoksa 2 kitaplık bir seri bile değildi. Bu yazar hakkında tek bir cümle söyleyecek olsam "Suyunu çıkarıyor." olurdu. Her şeyi son damlasına kadar kullanıyor ve bunu sürekli okumak insanı seriden soğutuyor. Ahuzar'ın rüyaları, Kadir Tönge'nin her seferinde aynı cümlelerden oluşan paragrafı, Akkadın'ın her cümlesinin abartılı küfürlerden ve sözlerden oluşması, Asım denilen adamın Ahuzar gibi basit bir ismi defalarca söyleyememesi saçmalığı vs. bu liste uzar gider. Yazarın Gökçendeki gibi her yan karakteri çift yapma potansiyeli bu seride de sürüyor tabii ki. Her karakterine bir özellik yüklemeye çalışıyor ve bu çabasını göstermekten çekinmiyor ama bu bir yerden sonra zorlamaya giriyor ve bu zorlama şeyi okudukça offff ayyynen ayyyyynen demekten başka çare bırakmıyor. Gelelim Ahuzar ve Timur arasındaki "büyük" aşka. Yaklaşık 2 kitap boyunca beraber toplasan 10 sahneleri olmamasına rağmen bunlar birbirine nasıl bu kadar büyük aşkla bağlandı orayı asla anlamadım. Aşkı için ülkeyi yakan bir adam ve aşkı için kendinden vazgeçebilen kadın gibi güzel bir şey işlenecekken ilişkilerinin başlangıcını, bunlar ne ara aşık oldu falan diye düşünürken
SPOILER VARDIR
Yine BOMBOŞ bakın gerçekten BOMBOŞ olan bir serinin daha sonuna geldik. O kadar abartılan bir seriydi ki her kitaptan sonra tamam demek ki diğer kitapta bir şeyler olacak diye diye seriyi bitirdim yanlışlıkla. Her kitabı ayrı bir hüsran, ayrı bir hayal kırıklığıydı. Dillerden düşmeyen Aaron Warner güya ana erkek karakterimiz ama seri boyunca o kadar sönük kalmış ki arada gerçekten ana erkeğimiz bu mu diye düşünüp durdum.Resmen bu seride ziyan olmuştu. Genel olarak karakterler de çok zayıf ve arka planda kalmışlardı ama neyin arka planında kalmışlar bilmiyorum çünkü seride düzgün bir konu da yoktu. Onun dışında yabancı kitaplardan aşırı aşk dolu bir şeyler beklemiyorum zaten çünkü yazamıyolar ama bu kadar "hiç yazılamamış" aşk da görmemiştim. Ha bir aşk vardıysa da bana hiçbir şekilde geçmedi. Kısacası karakterleri boş, kurgusu harcanmış, yazım dili kötü, BOMBOŞ bir seriydi. Siz sakın diğer kitaplara güvenip seriye devam etmeyin çünkü asla beklentinizi karşılamayacak.
Seni almaya geri geleceğim...
Bu kitabı ikinci yarım bırakışım. Her elimi attığımda illaki bırakmak için bir sebebim oluyor. Şu anki sebebim galiba bu kadar uzun betimlemeli bir kitaba hazır olmayışım. Ama bir gün kesinlikle okuyacağım. Okuduktan sonra neden iki seferdir yarım bıraktığımı düşünüp kendime kızmadan duramam herhalde ama o zaman da "Gerçekten gerek var mıydı Paris'i 50 sayfa kuş bakışıyla anlatmaya Victor Hugo?" diye sorgulayacağımdan eminim.
Dark romance ama yersen
BOMBOŞ bir seri daha. Öncelikle bu seri dark romance diye geçiyor ama seride romance denen o şey yoktu. Sadece birbirlerine aşık olduğunu sanan ama sadece birbirlerinin vücutlarına aşık olan iki tane takıntılı karakter vardı. Kadın karakterin yaşadığı istismara bile saygı duymayıp bir şekilde bel altı imalarda bulunan errrrkek karakterimizin kendini sürekli aşıkmış gibi anlatması komikti. Herkesin aşk tanımı farklı olabilir tabi ama bu saçmalığın aşk olmadığını anlamak için aşk profesörü olmaya gerek yok. Kadın karakter de aynı şekilde takıntıya ve hastalıklı düşüncelere sahip olduğu için tencere kapak birbirlerini bulmuşlardı. Yazar dark havası yaratmaya çalışırken ucuz korku filmi senaryosuna çevirmişti olayları. Kısacası bir olay örgüsü olmayan, karakter gelişimi olmayan, bol mantık hatalı, altı boş bir seriydi. Bunu okuyup değerli zamanımı niye harcadım diye sorgulattı sadece.