Kendi hayatını inşa etmekle yükümlü bir insanın pişmanlıklara ayıracak zamanı yoktur. Ne yaşadıysan yaşadın bunlar sana ait. Yaşadıklarını kabul etmekle başlar yaşama karşı olgun bir duruş.
Çağımız aşırılıklar çağı, her şeyi abartma çağı. Denge ve ölçünün savrulup yok edildiği bir çağ. Gerek ilişkilerde gerekse yaşamın kendisinde hiçbir denge gözetmeksizin savrulup durulan saçma sapan bir çağ.
Hayatın değeri uzun yaşanmasında değil iyi yaşanmasındadır. Çok uzun yaşamış insanlar vardır aslında pek az yaşamışlardır. Doya doya yaşamanın yılların çokluğuna değil, kişinin gücüne bağlı olduğunu unutmamalı.