Reklam
İlginç olan, bende bu "güzel ve yüce" duygu kabarmasının özellikle rezil zamanlarımın en dip noktasında bulunduğunda gerçekleşmesi; kendini hatırlatmak istiyor gibi, dalga dalga gelmesi, ama ortaya çıkmasıyla benim rezilliğime hiçbir zarar vermeden geçip gitmesi, tersine, terslikleriyle onu sanki canlandırması, iyi bir sos yapmak için ne kadar gerekliyse o kadar kendini göstermesiydi.
"Gülünç duruma düşmekten ölesiye korkuyor, bu yüzden görünüşe ilişkin her konuda alışılmış olana ürkekçe saygı gösteriyor; herkesin gittiği yoldan gidiyor, davranışlarımda herhangi bir tuhaflık fark edilecek diye ödüm kopuyordu. Nasıl katlanabilirdim buna?"
"Gökyüzünde parıldayan sonsuz yıldızlar vardı. Yukarıya baktı ve inandı: Yeryüzünde insanlar için kendi kanunlarından başka kanun olmadığına ve gönülden bağlılık dışında hiçbir şeyin onu kendine bağlayamayacağına inandı."
Reklam