Gamze
@darkfever
Okuduğum en sıkıcı Drizzt'i içeren seri kitabıydı. Çünkü drizzt hiç yoktu:))) zaten karanlığın yolları serisinin merkezinde drowumuz yok ama azıcık da görememek üzdü. Tüm kitap wulfgar ve onun bitmek bilmeyen acıları, depresyonu hakkındaydı. Nihayet finalde düzeldi gibi. Çok ince ve kendisinden beklenmeyen naziklikle bir çocuğu ve kadını kurtardı. Kitabın başından itibaren tanıdığımız kimseyle ilgisi olmayan bir hikaye ilerliyor ve nereye bağlanacak diye bekliyorsunuz. Kitap sıkıcı olsa da o bağlanmış kısmı güzeldi. Nihayetinde seri kitabı ve okumadan bırakamıyorsunuz.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Önceki kitaplara göre drizzt çok az olduğu için o kitaplardan aldığım tadı alamıyorum artık. Bana bu seriyi sevdiren drizzt karakteri. Wulfgar hariç diğer tüm karakterleri de okumak renk katıyor ama ben en çok drizzti okumak istiyorum. Ek olarak bu kitapta Wulfgarın bol bol sorunları vardı ve o kısımlardan öyle sıkıldım ki. Şu serideki barbarlar kadar sinir olduğum başka topluluk yok. Artemis Entreri ve jarlaxle birlikte çalışıyorlar. Drizzt'ten sonra en sevdiğim karakter jarlaxle. Bundan sonra rolü daha fazla olacak sanırım. Velhasıl seriye devam..
Hafif bilim kurgu ile fantastik karıştırılmış ortaya akıcı, yazarın genel tarzı olduğu üzere hayatın gerçekleriyle dolu güzel bir eser ortaya çıkmış. Rocannon bilim insanı. Sürekli gezegenler arası yolculuklar yapıp farklı ırkları tanımaya çalışıyor. Önceden tanıştığı güzel bir kadının da etksiyle arkadaşlarıyla buluşmak üzere bu gezegende toplanıyorlar. Ancak yeni ortaya çıkmış bir düşman hepsini öldürüyor ve düşmanın nerede olduğu bilgisini üstlere göndermek bizim bilim insanımıza düşüyor. Bu uzun yolda arkadaşları ona yardımcı oluyor. Su gibi akıp giden etkileyici bir hikaye.
