Okunması en zor şey yalnızlıktır. Sana bakanlar yıllarca bu yalnızlığı değil öfkeni görmüş. Okuyamamışlar, yetmemiş dikenlerinin olduğuna inandırmışlar.
Farklı iki kaderin, aynı yarasıydılar o an için. Anne yoktu, baba yoktu. Birinin aile bildiği ablası, diğerinin dağ bildiği abisi vardı. Acıları aynı yerden değildi ama sessizlikleri aynı yerden oldu.