dark moon

Yalnızlık soğuktu. Kendi kendini ısıtmayan her kalp donmaya mahkumdu.
Reklam
Soğuktu toprak. Belki de bağrında sakladığı canlar yok olmasın diyeydi bu soğukluk. Ona emanet edilen bedenler, içine gömülen ruhlar vardı. Saklamalı, sakınmalıydı. Kalplerini gömüyordu yaşayanlar. Emanetlere sahip çıkmalıydı.
Oysa sessizlik duymasını bilene en yüksek ses, görmesini bilene ise hayata karşı isyan, en güçlü direnişti.
Zahmetsizce, havadan, çabucak zengin olmak... Çalışıp çabalamadan! Bir kere hazır yemeye, başkasının emeğine yaslanıp asalak gibi geçinmeye alışılınca, işte böyle saati gelince herkes hünerini göstermeye başlar...
Sayfa 165·Kitabı okudu
Öyleyse toplumumuzun aydın kesimi arasında sürüp giden ahlaksızlığın sebebi ne?
Sayfa 165·Kitabı okudu
Reklam