Soğuktu toprak. Belki de bağrında sakladığı canlar yok olmasın diyeydi bu soğukluk. Ona emanet edilen bedenler, içine gömülen ruhlar vardı. Saklamalı, sakınmalıydı. Kalplerini gömüyordu yaşayanlar. Emanetlere sahip çıkmalıydı.
Zahmetsizce, havadan, çabucak zengin olmak... Çalışıp çabalamadan! Bir kere hazır yemeye, başkasının emeğine yaslanıp asalak gibi geçinmeye alışılınca, işte böyle saati gelince herkes hünerini göstermeye başlar...