dark moon

Nefret; insanın hacminden daha büyük bir duyguydu.
Reklam
Hiç bir zaman ağlayan bir insan olmamıştım. Ne varsa yutardım. Belki de o yüzdendi etrafımdaki dikenler.
Birine kendine ait bir sır vermek demek ona kendi elinle kalbine saplayacağın bir bıçak vermekti benim için. O bıçağı kimsenin eline vermemiştim.
Yaralar hep böyleydi. Üzerlerine bastırılınca acırlardı. Acı geçtiğinde izi kalırdı. Üzerine bastırdığında acımaz ama varlığını hatırlatıldı. Yani yaralar aslında hiç kapanmazdı.