İnsan 16 yaşındayken daha kırılgan oluyordu. Çünkü bu yaş bir şeyleri gerçekten değiştirebileceğine inandığın bir dönemdi. Acı gerçek çok sonraları bir tokat misali çarpıyordu yüzüne. Hayat değişmezdi. Değişmesi gereken insanın hayata baktığı pencereydi.