Ya Rab, barınak oldun bize. Nesiller boyunca. Dağlar var olmadan daha evreni ve dünyayı yaratmadan, öncesizlikten sonrasızlığa dek Tanrı sensin. İnsanı toprağa döndürürsün"Ey insanoğulları toprağa dönün!" diyerek. Çünkü senin gözünde bin yıl, geçmiş bir gün, dün gibi, bir gece nöbeti gibidir. İnsanları bir düş gibi siler süpürürsün, sabah biten ot misali. Sabah filizlenir, Büyür, akşam solar, kurur. Eriyip bitiyoruz senin öfkenden, kızgınlığından dehşete düşüyoruz. Suçlarımızı önüne, gizli günahlarımızı yüzünün ışığına çıkardın. Gazabından kısalıyor günlerimiz, bir soluk gibi tükeniyor yıllarımız. Ömrümüz yetmiş yıl sürüyor, bilemedin seksen o da sağlıklıysak. En güzel yıllar da zahmetle, kederle geçiyor, çabucak bitiyor, uçup gidiyoruz. Kim bilir gazabının gücünü? Çünkü öfken sana duyulan korku kadar güçlüdür. Sabah bizi sevginle doyur, ömrümüz boyunca sevinçle haykıralım. Kaç gün bizi sıkıntıya soktunsa kaç yıl çile çektirdinse o kadar sevindir bizi. Ellerimizin emeğini boşa çıkarma. Evet, ellerimizin emeğini boşa çıkarma.
Tevrat, "Kitabı Mezmur",
Tanrı'nın Yanında Musa'nın Duası'