ayşegül b.
@ddlays
Vladimir: Hep böyle olur. Biri gelip seninkini alır, sana da bunu bırakır.
Estragon: Niye?
Vladimir: Onunkiler ayağını sıkınca seninkileri almıştır.
Estragon: Ama benimkiler de sıkıydı.
Vladimir: Senin için. Onun için değil.
Estragon: En iyisi beni de öteki gibi öldürmek olurdu.
Vladimir: Hangi öteki? [Bir an.] Hangi öteki?
Estragon: Öteki milyarlarca gibi.
Vladimir: [ders verir gibi] Herkesin derdi kendine, [iç çeker] ölene kadar. [Biraz düşünerek] Ve unutulana.
Estragon: Sana bir şey yapmadım diyorum.
Vladimir: Tamam belki de bir şey yapmadın. Ama hiçbir şey yapmamanın bile bir yolu yordamı var. Eğer yaşamak istiyorsan bunu aklında tut.
Vladimir: Neyin var senin?
Estragon: Mutsuzum.
Vladimir: Sahi mi? Ne zamandan beri?
Estragon: Unutmuşum.
Yeryüzünün gözyaşları hep sabit kalır. Biri ağlamaya başlamışsa, başka bir yerde bir başkasının gözyaşları dinmiştir. Aynı şey gülmek için de geçerlidir.