demet tunç

demet tunç
Kitaplığı olmayan evde çay demlenmez.
Allah terk edenlere zeval vermesin Ya hiç özlemeseydim seni
Reklam
Olsan hatırlardın bir keman sesinde yitirilmişliğimi Bir ben inanıyordum yaltaklanmış olsa da aşklara Bir de tüyü bitmemiş yetim çocuklar Şimdi annem beni özlüyor Bense tok karna uyuduğum dün geceyi
Yağmurlarla aynı lisanı konuşamayan Bir yalnızlık felaketim oluyor Evli ama mutlu son adamın matemine yetişirken Sarıyer'de bir günah keçisi arıyorum, kuzular sessiz
Büyük bir meziyet sebebi gülüşlerine Ahiretten daha çok inanıyor Dinden çıkıyor günahkâr oluyorum Sense mazhar olduğun yüreğimde ince bir sızı  
Kusurlu geceler de bastırıyor Bakır bir şarap kadehinde şiir oluyorsun içimde Sürüler halinde gülüşlerini uğurluyorum hazanımdan En çok ben özlüyorum seni bakir erkekler değil
Reklam