demet tunç

demet tunç
Kitaplığı olmayan evde çay demlenmez.
Yüreğine giden yollarda Medine’yi Gözlerinin renginde kıbleyi aradım Yokluğunun şerrinden Allah’a sığınarak
Reklam
Kötü alışkanlıklar edindiğim gözlerini ve İsrafı caiz olmayan kokunu götürme yanında
Tahliye oldular çok sevmekten yatanlar Şimdi gecelerin benle zinası recm edilecek kadar Bir bilsen ne kadar bakireyim Naciye Bilsen koynuna alırsın birlikte üşürüz Hiç hazır olmayan kentlere sürdüm yüreğimi Okunmamış bir masalda ziyan edilmişliği Kaç asırdır eskitiyorum kimsesizliğimi Bilmiyorsun Naciye, bilsen yazardın.
Karışıyor hüzünlerim bir Eylül skandalı gözlerine
Anlaman içindi
Rastlaşırsa yalnızlığımız zifir bir karanlıkta Ve kapandığında gözlerin, ışıklar sönmüyorsa Kim bilir belki de unutmuşumdur seni Bu yetim şiir sadece anlaman içindi
Şiir
Reklam