demet tunç
@demeti
Kitaplığı olmayan evde çay demlenmez.
Tersanelerde eskimiş gemiler
Hakim yakamda biriken tozlu muhacirliğim
Yorgun düşse de vedide sevdalardan
Dağınık saçlarından hiç vazgeçmeyeceğim
Reklam
Sazımla karalar bağlar önce yalnızlaşırız
İnadını bir keman sesinde bırakır
Sesinde özlediğim zamanlar biriktiririm
Sonra sen azar azar unutursun beni.
Eli kulağında bir akşamın tasasında
Resimlerine nikahladığım bir yalnızlık
Alafranga yollarını gözleyecek
Ve utanmadan özleyeceğim seni biliyorum
Divit uçlu gülüşlerinin başıma ördüğü
Kötü kaderi hekimlere anlatıyorum, çaresizim
Bir gün döner dediğimiz özlediklerimiz
Öğretiyor beklerken ölmeyi
Sonra da iman ediyorlar
Allah’a inanıyormuş gibi
Sevapmış gibi de gülüyorlar.
Üzmek sadaka değil ki!
Aylardır iki sene önce ölen annem bile aramıyor
Eski renklerden Haliç’te bir deniz çiziyorum
Ağarmış dalgaları ile annem oluyor
Herkes çok yalnız bense yapayalnızım.
Reklam