demet tunç
@demeti
Kitaplığı olmayan evde çay demlenmez.
Ahı tutan Arnavut kaldırımları
Yüzümde büyüyen çizgileri müjdeliyor
Yıllar sonra bir mumun alevine üflüyorum
Saçlarımda kirli bir beyaz; yaşlanıyorum
Beşiktaş’ta İstanbul’a şirk koşan gözlerin
Dağınık saçlarıyla yalnızlığımdan çalıyor
Dizleri tutmayan yaşlı bir martının iskelede
İntiharına şahitlik ediyor soğuklara seni bastırıyorum
Ya tutarsa...
Gözleri uzaklara dalan bir kiraz mevsiminde
Nemli akşamlara maya çalıyor
Seni unutmaya çalışıyorum
Ya tutarsa…
Ozanları ölmüş bozlak türküler
İkinci el mektuplar biriktirdim sana
Hasedinden emekli olmuş zamanlar da geçti
Şimdi çolak bir bekleyiş eskiyor avuçlarımda
Saçları ağarmış renkleri üşüyor sessizliğimin
Gözüm dalıyor anlamını yitirmiş uzaklara
Bu kente bir daha gel istiyorum
Oysa yine gidersin diye kal dememiştim sana