Yaralar vardır hayatta, insanın ruhunu yavaş yavaş yerler. Böyle durumlarda herkes, tutkulularına, alışkanlıklarına sığınır. Ayyaş içer, edebiyatçı yazar, ben mevsimlere sığınırım. İnsana, en kuvvetli duygu neyse o medet umdurur.
Mevsimlerin içinde koşarken kaç dakika, kaç yıl yaram kaldı bilmem.
Artık ha var ha yok.